Link do mapy (mapa jest ciągle rozbudowywana)
Nazwa w oficjalnym języku: United Islands of Volica
Wolica to federacja złożona z 10 podstawowych jednostek administracyjnych: 4 Stanów (States) oraz 6 Komun (Communes).
Poza podziałem istnieją również obszary które w przyszłości mogą powołać własną niezależną komunę. Istnieje też jedna ekslawa na terytorium wyspy która jest stanem.
Obecnie Wolica nie posiada stałej stolicy, archipelag jest skrajnie podzielony politycznie. W praktyce władze poszczególnych stanów i komun, jak również zagraniczne misje spotykają się na specjalnie wydzielonym obszarze Histalopy zwanym Wzgórzem Ambasadorów (Ambassadors Hill)
Histalopa, wyspa położona w samym centrum archipelagu. Jest trzecim największym stanem pod względem powierzchni i drugim pod względem populacji i wielkości gospodarki. Przez swoje położenie jest nieoficjalnym centrum Wolicy, gdzie znajduje się nieuznawana przez niektóre podmioty stolica Wolicy - Wzgórze Ambasadorskie. Histalopa posiada dobrze rozwiniętą i zdywersyfikowaną gospodarkę opartą na wysokich technologiach, taniej energii elektrycznej z jedynej na archipelagu elektrowni jądrowej, rozbudowanej logistyce, intensywnym rolnictwem na centralnej nizinie wyspy oraz zróżnicowanym przemyśle. Około 60 procent populacji to Polacy, poza nimi ludność jest niezwykle zróżnicowana etnicznie. Krajobraz Histalopy można podzielić na pięć podstawowych stref: zachodnie górzyste lasy, centralna rolnicza nizina, mieszkalno-przemysłowe wybrzeże północne, reprezentacyjne miasto usługowo-turystyczne na południowym wybrzeżu oraz wschodnia część wyspy o łagodnym, pagórkowatym ukształtowaniu terenu zdominowanym przez łąki oraz niewielkie miejscowości.
Ruggedia to największy pod względem powierzchni i trzeci najludniejszy stan Wolicy z własną, silną tożsamością. Gospodarka, transport jak i codzienne życie oparte jest w dużej mierze na przemyśle samochodowym oraz bardziej tradycyjnych gałęziach gospodarki takich jak rolnictwo (jest największym producentem produktów pochodzenia zwierzęcego w Wolicy) oraz przemysł drzewny. Ludność jest skoncentrowana w centralnym mieście na wschodnim wybrzeżu o bardzo szerokich ulicach i rozproszonej zabudowie, oprócz centrum biznesowego i nowej dzielnicy wieżowców mieszkalnych. Społeczeństwo jest mniej więcej po równo podzielone na dwie grupy etniczne: czarnych Amerykanów i bogatych imigrantów z Afryki Zachodniej oraz wcześniej przybyłych osadników ze Skandynawii i Niemiec.
Iparadea to najludniejszy i najbardziej uprzemysłowiony stan Wolicy. Około 65 procent populacji jest pochodzenia Baskijskiego, pozostała część jest bardzo zróżnicowana, ze znaczącymi mniejszościami takimi jak Korsykańczycy, Chińczycy, Koreańczycy i Japończycy. Gospodarka wyspy przechodzi bardzo intensywną transformację, przez większą część historii dominował przemysł wydobywczy i stoczniowy, obecnie przechodzi na model oparty na zaawansowanym przemyśle i usługach. Bardzo istotną rolę w życiu społecznym mają związki zawodowe, które niejednokrotnie w historii wpływały i nadal wpływają na sytuację prawną i ekonomiczną wszystkich mieszkańców Wolicy.
Mirislas - stan ze specjalnym statusem Wspólnoty Mirislas to archipelag kilku wysp w tym główną wyspę Mildossala. Archipelag ten znany jest jako wyspa świątyń, społeczność w dużej części to członkowie różnych świątyń o różnych wyznaniach, z podstawową grupą “klasztorów” pogańskich utworzonych wcześnie w historii przez osadników z Państw Bałtyckich. W drugiej połowie XX wieku do nie dofinansowanych parafii zaczęli sprowadzać się osoby z Azji Południowo Wschodniej, którzy przywrócili część klasztorów do życia, jednak zmieniając ich funkcje na ośrodki udające świątynie, skierowane do turystów. Poza dwiema głównymi wyspami, większą Mildossala która stanowi zdecydowaną większość obszaru i ludności wspólnoty, jak i mniejszą Jiadashi która pełni funkcje modnego przedmieścia Mildossali, razem połączone szybkim promem, wspólnota składa się równiez z kilku wysp, które wyspecjalizowały się:
Bonita to wyspa i oddzielna komuna, znana przede wszystkim jako popularny kurort turystyczny, leżąca zaledwie 500 metrów od południowego wybrzeża Histalopy z bezpośrednim połączeniem drogowym i tramwajowym, przez co stanowi de facto dzielnicę rozrywkową Histalopy. Jest to jedyne miejsce w całej Wolicy, gdzie na szeroką skalę legalny jest hazard.
Ligota to wyspa i komuna leżąca między Histalopą, a Ruggedią z własnym eklektycznym systemem politycznym o silnych tendencjach anarchistycznych i komunistycznych. Wyspa początkowo była istotnym zapleczem militarnym, obecnie społeczność Ligoty wykorzystuje opuszczone tereny wojskowe do rozwijania własnej pacyfistycznej tożsamości. Pierwotnymi mieszkańcami wyspy byli wojskowi pochodzący z Danii i Polski, później do częściowo opuszczonych terenów zaczęli napływać hipisi z różnych stron świata. Posiada najluźniejsze w Wolicy przepisy dotyczące substancji psychoaktywnych.
Witzardia to wyspa położona blisko południowego krańca Histalopy, od niedawna połączoną z nią mostem drogowym. Komuna ta posiada odrębną tożsamość, opartą na mocno religijnych społecznościach muzułmańskich pochodzących głównie z Albanii, Turcji, Bośni i krajów Azji Centralnej. Większość mieszkańców skoncentrowana jest na zwartym i gęsto zabudowanym mieście, pozostali mieszkańcy uprawiają rozdrobnione ogrody i pola uprawne.
Sparque to wyspa leżąca blisko Iparadei z oddzielnym, unikalnym systemem politycznym opartym na monarchii absolutnej oraz grupie landlordów. Tylko rodzina królewska oraz szlachta mają prawo głosu w sprawach politycznych, pozostali mieszkańcy to głównie pracownicy poszukujący łatwo dostępnej pracy. Gospodarka Sparque z jednej strony ma charakter stricte rolniczy i turystyczny, z drugiej ma wysoko ceniony przez klientów, lecz kontrowersyjny dla regulatorów z innych państw sektor usług finansowy.
Torbaboli to niewielka wyspa wulkaniczna zamieszkała przez około 600 osób w łącznie trzech miejscowościach. Główną grupą etniczną to potomkowie Greckich i Sycylijskich osadników uprawiających żyzne ziemie wulkaniczne oraz nieco późniejszych imigrantów z Lewantu.
Statuetka to niewielka wyspa o powierzchni 25 ha, leżąca na terytorium morskim kontestowanym między Iparadeą a Histalopą (z tego powodu uznana przez pozostałe podmioty za niezależną komunę). Zamieszkana przez tylko jednego stałego mieszkańca – operatora latarni morskiej o kształcie przypominającym posąg skrzydlatej kobiety. Latarnia stanowi popularną atrakcję turystyczną. Do końca XX wieku na wyspie funkcjonował hotel, jednak po konflikcie właściciela z latarnikiem został zamknięty, a na wyspie obowiązuje bezwzględny zakaz osiedlania się i nocowania.
Nuhas to wyspa podzielona na dwie części: na północy North Nukhas należący do Histalopy i będącą jej gminą zamorską oraz Hegonuhas należący do Iparadei i będącą jej integralną częścią ze statusem zwykłego powiatu. Obie części są zaludnione przez osadników pochodzenia maghrebskiego. Wyspa przez dziesięciolecia była centrum wydobycia. Zaraz po odkryciu znacznych złóż mineralnych, w tym miedzi wybuchł konflikt pomiędzy Histalopą oraz Iparadeą o to do kogo należą prawa do wydobycia przez co wyspa została podzielona między oba stany. Nuhas jest częścią większego sporu terytorialnego między oboma stanami, oprócz wyspy spór toczy się również o przyległe wody terytorialne. W czasie największego nasilenia konfliktu kilkuhektarowy teren na którym działał luksusowy hotel stał się ziemią niczyją, ośrodek od lat siedemdziesiątych pozostaje opuszczony. Granica, mimo że zgodnie z prawem jest wewnętrzną granicą administracyjną w jednym państwie i powinna być całkowicie otwarta, jest często patrolowana przez lokalne siły policyjne. Oficerowie pod pozorem zwykłej kontroli drogowej często zatrzymują pojazdy sprawdzając przy tym dokumenty, co sprawia wrażenie nieoficjalnej kontroli granicznej. W miarę jak złoża naturalne wyczerpują się, a środowisko naturalne wymaga znacznych nakładów na rewitalizację, konflikt powoli wygasa i zmienia charakter z paramilitarnego na czysto administracyjny. Lokalni mieszkańcy z obu części wyspy mają silniejsze związki ze sobą nawzajem niż ze swoimi stanami.